తప్పదు తప్పదు దైవము కృపయిది
ముప్పిరి నింతా ముకుందుఁడే
ముప్పిరి నింతా ముకుందుఁడే
వెక్కసపుమతి వెలుతులు తేరిసఁ-
నెక్కడ చూచిన నీశ్వరుఁడే
గుక్కక యాసలు గోసివేసినను
నిక్క మడుగడుగు నిధానమే
నెక్కడ చూచిన నీశ్వరుఁడే
గుక్కక యాసలు గోసివేసినను
నిక్క మడుగడుగు నిధానమే
పొంచి శరీరపుభోగము లుడిగిన
చుంచుఁబాపములు సుగృతములే
దంచెడివిషయపుతగులమిఁ బాసిన
యెంచిచూచినను యీహమే పరము
చుంచుఁబాపములు సుగృతములే
దంచెడివిషయపుతగులమిఁ బాసిన
యెంచిచూచినను యీహమే పరము
శ్రీవేంకటపతిసేవే కలిగిన
వేవేలువగలు వేడుకలే
చేవదీరె సందియము లేదిదే
భావము నమ్మిన ప్రపన్నులకును
వేవేలువగలు వేడుకలే
చేవదీరె సందియము లేదిదే
భావము నమ్మిన ప్రపన్నులకును
భావోద్దేశ్యము :
ఇది (ఈ ఐశ్వర్యము) తప్పదుగాక తప్పదు. ఎందుకంటే ఇది దైవము యొక్క కృప. ఇంతా (అంతటా ముప్పిరి (మూడురెట్లై) అతిశయించిన ముకుందుడే (మురవైరియైన శ్రీహరి మహిమ చూపుతున్నాడు).
వెలితి (లోపము) వెక్కసఫ్రమతి (భరించలేని మనస్సుదే). ఒక్కసారి ఆలోపము సవరించుకొంటే మనకు యెక్కడ చూచినా ఈశ్వరుడే కనబడతాడు సుమా! గుక్కక (సందేహించక) ఆపదలు తెచ్చే ఆశలను కోసివేస్తే, అడుగడుగునా నిధానము (మూలధనము) వంటి ఈశ్వర కృప లభిస్తుంది. ఇది నిజం.
మనిషి పాపాలన్నీ భోగవాంఛతోనే చేస్తాడు. శరీరం ఒకసారి భోగానికలవాటుపడితే, ఇక వేచి ఆ భోగాలకు వెంపర్లాడుతుంటాడు. ఒక్కసారి వాటిని కాదనుకొంటే మానవుడు పాపాలు చేయడు. వాడు చేసేవన్నీ పుణ్యాలే. విషయ వాంఛలపై తగులము (మమకారం) వుంటే అవి వాడిని దంచెడి (చితక కొడుతుంటాయి). ఒక్కసారి వాటిపై అనురక్తిని వదిలిపట్టి చూస్తే, ఇహలోకంలోనే పరము సిద్ధిస్తుంది. వాళ్ళే జీవన్ముక్తులు.
శ్రీ వేంకటేశ్వరుని సేవా నిరతుడైన వాడికి వేవేలు వగలు (అంతులేని దుఃఖాలు) కూడా వేడుకలే అవుతాయి. భావన నమ్మిన (మనస్సులో తిరుమలేశుని నమ్మిన) ప్రపన్నుకు (హరి శరణాగతులకు) చేవదీరె సత్యము (గోచరిస్తుంది). ఇందులో ఏమాత్రము సందేహానికి తావు లేదు.
(సంకీర్తనమునకు భావవాణి… శ్రీ అమరవాది సుబ్రహ్మణ్య దీక్షితులు గారు)
ఇది (ఈ ఐశ్వర్యము) తప్పదుగాక తప్పదు. ఎందుకంటే ఇది దైవము యొక్క కృప. ఇంతా (అంతటా ముప్పిరి (మూడురెట్లై) అతిశయించిన ముకుందుడే (మురవైరియైన శ్రీహరి మహిమ చూపుతున్నాడు).
వెలితి (లోపము) వెక్కసఫ్రమతి (భరించలేని మనస్సుదే). ఒక్కసారి ఆలోపము సవరించుకొంటే మనకు యెక్కడ చూచినా ఈశ్వరుడే కనబడతాడు సుమా! గుక్కక (సందేహించక) ఆపదలు తెచ్చే ఆశలను కోసివేస్తే, అడుగడుగునా నిధానము (మూలధనము) వంటి ఈశ్వర కృప లభిస్తుంది. ఇది నిజం.
మనిషి పాపాలన్నీ భోగవాంఛతోనే చేస్తాడు. శరీరం ఒకసారి భోగానికలవాటుపడితే, ఇక వేచి ఆ భోగాలకు వెంపర్లాడుతుంటాడు. ఒక్కసారి వాటిని కాదనుకొంటే మానవుడు పాపాలు చేయడు. వాడు చేసేవన్నీ పుణ్యాలే. విషయ వాంఛలపై తగులము (మమకారం) వుంటే అవి వాడిని దంచెడి (చితక కొడుతుంటాయి). ఒక్కసారి వాటిపై అనురక్తిని వదిలిపట్టి చూస్తే, ఇహలోకంలోనే పరము సిద్ధిస్తుంది. వాళ్ళే జీవన్ముక్తులు.
శ్రీ వేంకటేశ్వరుని సేవా నిరతుడైన వాడికి వేవేలు వగలు (అంతులేని దుఃఖాలు) కూడా వేడుకలే అవుతాయి. భావన నమ్మిన (మనస్సులో తిరుమలేశుని నమ్మిన) ప్రపన్నుకు (హరి శరణాగతులకు) చేవదీరె సత్యము (గోచరిస్తుంది). ఇందులో ఏమాత్రము సందేహానికి తావు లేదు.
(సంకీర్తనమునకు భావవాణి… శ్రీ అమరవాది సుబ్రహ్మణ్య దీక్షితులు గారు)
Watch for audio - https://youtu.be/QiaeNKAoc3Q
No comments:
Post a Comment